Sakın ha izin verme.. Kötü havalar, fırtınalar.. Bozmasın yüreğindeki bahçeleri. Kolay yetişmedi o çiçekler. Kolay inşa edilmedi o bahçeler. Bulamazsın bir daha.. O çiçek tozlarını getiren kelebekleri.. Kerim Kaya
Ey evlat. Dem bu dem değil.. Bilemezsin olacakları. İstesende istemesende tanıyacaksın alçakları. Gün gelecek bizden bildiklerin vuracak arkandan. Gün gelecek görmezden gelecek yaradan. İşte tam burada tanıyacaksın kendini. Ya kapılacaksın sulara telef edecek sel seni. Ya da aşacaksın bendini. Ama öyle ama böyle.. Yol senin yolun. Kader deyip de bunu anlayamaman büyük sorun. Kerim Kaya
İnsan severse.. Gözleri ışıldar..Cildi parıldar. Su gibi akıcıdır halleri. Şeffaflaşır.. Kalkar ortadan bedeni. Umursamaz geleni gideni.. Aramaz hiç bir nedeni.. Kerim Kaya
İnsanlar veda edemiyorlar düne.. Ne güzel olacak veda edebilseler. Kavuşacaklar güneşe güne. Tohumlar dönecek ekine. Yüreklere gelecek sekine.. Kerim Kaya
Sabah.. Demini almışsa zamandan. Her doğan günle birlikte. Umuda giden bir gemi kalkar bu limandan. Çıksa da azgın dalgalar önüne. Veda etmez asla yönüne. Kerim Kaya
İnsanın insana selamı yok. Konuşacak üç beş kelamı yok. Akşamın kızıllığı kaplamış her yanı. Kalmamış ardından ağlayanı. Ağır ağır kararıyor umutlar. Peki ne olacak yarınlar..? Kerim Kaya
Bu sabah. Kumsalda yürüdüm bir başına. Bir bir topladım sahile vuran umutları. Aldım ardıma kara bulutları. Birer birer attım güneşe onları.. Kerim Kaya
Akşamın hüznü.. Bir terk ediştir günü. Belki.. Bir balıkçı teknesi uğurlar seni. Ardında dalgalar. Üstünde martılar.. Sürecek yolculuk nereye kadar? Kerim Kaya
Tırmanırken Hira'nın zirvesine. Yıkılır beden dağları birer birer.. Her adımda artar yükün. Zordur bundan sonrası hayatının. Özüne sözüne gerekir dikkatin. Kerim Kaya
Değmeyin acılarıma.. Uzun bir suskunluk kaplar her yanımı. Gezinirken sözün kıyılarında.. Bir hüzün yayılır damarlarıma. Ve uzaklaşırım kendimden yaşadıklarımdan.. Ey acılar elbet bir gün sizi de vururlar. Kerim Kaya
Değmeyin acılarıma.. Uzun bir suskunluk kaplar her yanımı. Dolaşırlarken sözün kıyılarında. Bir hüzün yayılır damarlarıma. Ve uzaklaşırım kendimden yaşadıklarımdan. Ey acılar elbet bir gün sizi de vururlar.. Kerim Kaya