Zaman akıp gider, kalır geriye hikayesi. Bozulmaya görsün dünyanın terazisi. Farkına bile varmazsın önceleri. Bir yerlerden göz kırpana kadar.. Hadi canım sende dersin. Bu da nereden çıktı dersin. Rahatını bozmamak için görmezden gelirsin. İşte tam burada taviz verirsin. Verme..!! Kerim Kaya
Yitmiş umutlarımın.. Gölgesindeyim bu akşam. İçim bir bozuk.. Kaynamakta yüreğim. Batmakta olan güneşin.. Suya vuran kızıllığını.. Seyretmekte gözlerim. Sana sığındım.. Uçmakta olan umutlarımın. Ardından bakarken. Katından yardım edecek.. Bir kuvvet ver diyerek.. Kerim Kaya
Yara eskimiş.. Yara kabuk bağlamış.. Ama orada.. Duruyor yerli yerinde. Yenilenmeyince.. Yok olmaz,dönmez eskiye. Ya unutur.. Devam edersin şimdiye.. Ya teslim olursun. Keşkeye.. Kerim Kaya
Bilmem.. Layıkmıyız bu kötü ödüle.. Besbelli.. Değmiyor gönül gönüle.. Buz gibi bir selamla geçiyor insanlar.. Ne dudaklarda gülüş.. Ne duygularda bir düş var.. Nasıl olacak birlik? Nasıl olacak beraberlik? Anladığıma göre.. Ancak kendi varlığını tehlikede görürse.. Harekete geçiyor insanlar. Yoksa olanı seyrediyorlar. Bilmiyorlarki böyle davranırlarsa.. Onların başına geldiğinde.. Seyredecek insanda bulamayacaklar.. Kerim Kaya
Yoksa gönül bahçende gül. Gülüzara girsen ne yazar.? Açmadıysan gönül bahçenin kapısını. Getirmediyse çiçek tozlarını kelebekler. O bahçe daha çok bekler.. Kerim Kaya
Bir merdiven olsa çıksam gökyüzüne.. Seyretsem sevgileri, sevgilileri. Desem, bu günlerin kıymetini bilin. Sonra hatıralardaki sarı sayfalarda kabul etmiyor sizi.. Sadece kalıyor izi.. Kerim Kaya
Yiten duygularla beraber, birer birer düşüyoruz yaşam sahnesinden. Azar azar eksiliyoruz kendimizden. Ve hapsoluyoruz o aşamadığımız bendimize. Yine düştün aşağılara.. Var git, var git deli oğlan.! At kendini deryalara .. Sen hayattan iyi mi bilecen.. Kerim Kaya